Na de val van het regime van Assad kwam Syrië in een fragiele maar historische overgangsperiode terecht. Van de vele gevolgen van het conflict en het autoritaire bewind zijn er maar weinig zo ingrijpend – of zo politiek geladen – als de systematische schending van het recht op huisvesting, grond en eigendom (Housing Land & Property Rights – HLP). Deze crisis, een gevolg van decennia juridische manipulatie en dictatoriaal bestuur, is na 2011 dramatisch verergerd.
Onder het mom van herontwikkeling, terrorismebestrijding en nationaal belang hebben het regime van Assad en zijn bondgenoten een enorm juridisch, bureaucratisch arsenaal ingezet om gemeenschappen te verdrijven, wijken te slopen, eigendommen te plunderen, grond in beslag te nemen en eigendomsrechten te herverdelen. Wat op papier een wettige planning of veiligheidsbeleid leek, was in de praktijk een bewuste strategie om afwijkende meningen te bestraffen, loyaliteit te belonen en het demografische en politieke landschap van het land te hervormen.
