Europa ondergaat de meest ingrijpende transformatie van haar veiligheids- en defensiebeleid in decennia.
Er is geen twijfel over het belang van een sterk Europa dat in staat is zijn burgers, partners en vitale belangen te beschermen tegen reële dreigingen. Tegelijkertijd bestaat er een groeiend risico dat Europese veiligheid te vaag wordt gedefinieerd in termen van afschrikking, militaire capaciteiten en militair-industriële uitbreiding alleen. Bredere fundamenten van een op regels gebaseerde orde, duurzame vrede en veiligheid worden verwaarloosd in beleid, prioritering en financiering.
Dit is een risico. Een alomvattende veiligheidsbenadering die verenigbaar is met een rol als vredesactor vraagt om drie (onderling verbonden) prioriteiten die richting geven aan dit beleid. Deze worden beschreven in bijgevoegde beleidsaanbeveling.
Het is belangrijk dat de EU als toonaagevende vredesactor deze prioriteiten incorporeert in haar veiligheidsbeleid. Het biedt een kans om de hoogste standaarden op het gebied van veiligheids- en defensiebeleid uit te dragen en inzet voor menselijke veiligheid, conflictsensitiviteit, wapenbeheersing, humanitaire ontwapening, democratisch toezicht en verantwoording hoog te houden.
