Dit rapport is het resultaat van een samenwerking tussen de Universiteit Utrecht en PAX.
Nederlandse gemeenten staan onder toenemende druk als gevolg van maatschappelijke polarisatie, afnemend vertrouwen in overheidsinstanties en de lokale gevolgen van buitenlandse conflicten. Hoewel gemeenten wel over veiligheidskaders beschikken om directe bedreigingen voor de openbare veiligheid aan te pakken, ontbreekt het hen vaak aan een vergelijkbaar kader voor het bevorderen van vrede en sociale cohesie. Dit rapport, dat is gebaseerd op interviews met ambtenaren en vredeswerkers in vier Nederlandse gemeenten en op internationale inzichten, concludeert dat er op gemeentelijk niveau weliswaar al vredeswerk plaatsvindt, maar dat dit gefragmenteerd, ondergefinancierd, informeel en vaak onbenoemd is.
Het rapport concludeert dat het opzetten van een samenhangend vredeskader geen nieuwe activiteiten vereist. Gemeentelijke overheden zouden het werk dat al gaande is juist als vredeswerk moeten bestempelen en daarvoor blijvende financiële steun en institutionele verankering moeten bieden.
