EAPPI Blogs: Verdrijving bedoeïenen op de Westelijke Jordaanoever

Bij onze EAPPI-bezoeken aan de dorpen die Khan al-Ahmar omringen, krijgen we meer verhalen over misstanden te horen. Zo horen we dat kolonisten goud van een Palestijnse bruidsschat stelen, de inboedels van huizen kapot slaan en de zuurstoftank van een oude man dichtdraaiden, met de dood tot gevolg. Een vrouw die een maand geleden is bevallen van haar eerste kind vertelt dat ze tijdens haar weeën urenlang moesten rondrijden in een poging het ziekenhuis van Jeruzalem te bereiken. Uiteindelijk lig je dan te bevallen in de auto, omdat de bezetter vindt dat je niet in Jeruzalem mag bevallen. Israël wil namelijk bevallingen in Jeruzalem blokkeren want dan krijgt het kind ook een identiteitskaart van Jeruzalem en dat wil Israël niet, want met een West Bank ID heeft een Palestijn veel minder rechten.

Heel gauw volwassen

De situatie op de Westelijke Jordaanoever zorgt begrijpelijkerwijs voor veel angst en stress bij de kinderen in deze gemeenschappen. De moeders vertellen ons dat kinderen (ongeacht hun leeftijd) regelmatig in bed plassen, zich slecht kunnen concentreren op school en zich veel zorgen maken. Dit gun je geen enkel kind. Je ziet dan ook dat de meeste kinderen door deze traumatische ervaringen al heel gauw volwassen worden. Ze willen hun ouders helpen, beschermen, zich groot houden en hun ouders niet opzadelen met nog meer zorgen. Zo spreek ik een meisje van een jaar of 10 dat vertelt ’s nachts heel erg bang te zijn en vaak te huilen in bed. Ze fluistert dit in m’n oor en kijkt ondertussen naar haar ouders die in gesprek zijn, om er zeker van te zijn dat zij het niet horen. Het breekt je hart. Daarna wil ze met mij een handjeklap spel doen en mij tot 10 leren tellen in het Arabisch. Zo mooi en zo pijnlijk tegelijk om te zien dat deze kinderen desondanks zo open en vrolijk zijn, terwijl ze al op jonge leeftijd zoveel zorgen met zich meedragen. Een hele moeilijke situatie om veilig en gezond te kunnen opgroeien. Voor ik wegga geeft ze mij een dikke knuffel, ‘When do you come again?’ Ik wou dat ik meer kon doen om de situatie te verbeteren.

Steun van Israelische activisten

Omdat Abu Ghamis, het hoofd van de bedoeïenen gemeenschap geen andere keus heeft, werkt hij samen met Israelische activisten die de Palestijnse dorpen regelmatig bezoeken en documenteren wat de kolonisten doen. Internationale aanwezigheid van waarnemers zoals de EAPPI’s is niet meer voldoende, want zodra wij vertrekken trekken de kolonisten het dorp weer binnen om de Palestijnen aan te vallen.

Een van de laatste keren in onze drie maanden tijd dat we Khan al-Ahmar bezoeken, treffen wij een vreemd tafereel aan. In het huis van Abu Ghamis vinden we een groep orthodoxe joden die op stoelen springt en Hebreeuwse liederen zingen. Het is vrijdag en sjabbat. In eerste instantie denken we dat deze mensen het huis hebben overgenomen. Zijn dit kolonisten? Ze vertellen dat Abu Ghamis weg is maar zo terugkomt. Als we beter kijken, zien we dat ze sjerpen om hun middel dragen met de Palestijnse vlag. Het blijken Joodse vrienden van Abu Ghamis, die de Palestijnen in dit dorp steunen. Ze maken zoveel mogelijk lawaai om de Israëlische kolonisten weg te jagen. Wat een complexe situatie! Mijn eerste gevoel zegt dat dit niet klopt en dat het niet nodig zou moeten zijn. Bovendien: helpt dit? Of komt het juist provocerend over op de kolonisten? Ik probeer positief te blijven denken, dat we blij moeten zijn dat er Israëliërs zijn die wel opkomen voor de Palestijnen. Maar voor een buitenstaander is het moeilijk te bevatten hoe verdeeld de Israëlische samenleving is als het gaat over de bezetting van de Palestijnen: je weet nooit helemaal zeker wie je wel kunt vertrouwen en wie niet.

Nieuw sloopbevel van Smotrich

In mei heeft minister Smotrich opnieuw een sloopbevel opgelegd aan de bedoeïenen-gemeenschap in Khan al-Ahmar waarin wordt opgedragen met spoed en zonder vertraging de sloop uit te voeren. Zolang de internationale gemeenschap niet van Israël eist dat ze stoppen met het verdrijven van Palestijnen van hun land op de Westelijke Jordaanoever, omdat dit mensenrechten schendt en een oorlogsmisdaad is, en zolang de internationale gemeenschap daar geen sancties tegenover stelt zal Israël ongestraft doorgaan totdat er geen enkele Palestijn meer overblijft.

Dit is het tweede deel van een tweeluik.